Homosum - ośrodek psychoedukacji

Strona startowaCzytelnia Homosuma

Czytelnia Homosuma

Bajka o trzech tytułach

25.07.2011 o 13:48

Bajka o trzech tytułach: Oleńka: „Zdziwienie światem” ; Mariusz: „Żyj !!! ” ; Żaneta: „Życie nie jesteś samotne” (uczestnicy cyklu:”Drama i artterapia w rozwoju osobistym i psychoedukacji”- autorzy tekstu )

 

Wiosna

22.03.2010 o 12:08

Kiedy wstaję rano i świeci słońce, wtedy jestem bardziej ożywiona, uśmiechnięta, pełna zapału do życia i pracy. Wyglądam przez okno i widzę, że śnieg stopniał i zmienił się w wodę, ale jeszcze "na szczęście" go pozostało. Ale to dobrze...już pewnie niebawem zmieni się pora roku, a woda potrzebna jest drzewom, krzakom dla dobrego wzrostu. Pamiętam z dzieciństwa jak wczesna pora lata, nadeszła burza, zmokliśmy wtedy bardzo, ale później oglądaliśmy piękną tęczę. Uwielbiam wiosnę, kiedy wszystko budzi się do życia, zielenieje, kiedy dżdżownice wychodzą z ziemi, zerknąć do góry na słońce. A człowiek żyje z dnia na dzień, z roku na rok, z sezonu na sezon, zbiera bagaż doświadczeń, przeżyć, wrażeń kumuluje je w swojej głowie, jak w laboratorium... A.Pazurek – uczestniczka szkolenia

 

Strachy na lachy

22.03.2010 o 11:53

Dawno, dawno temu w Egipcie, w murzyńskiej wiosce jej mieszkańcy usłyszeli w oddali tajemnicze dźwięki. Ktoś robił dużo hałasu. Nie znając dźwięku armaty mieszkańcy myśleli, że być może to atak wrogiego plemienia. Echo niosło się z daleka. Szaman postanowił wysłać tam grupę zwiadowczą. Droga wiodła przez las, pachniało drzewem, gałęzie raniły śmiałków, którzy zdecydowali się wybrać w tę podróż. Siła i natężenie dźwięku wskazywały, że są coraz bliżej. Im bliżej celu się znajdowali, tym wyraźniej słychać było muzykę. Po zlokalizowaniu źródła ich uwagę przyciągnął ciemny brąz wielkiego wazonu, który wydawał z siebie dźwięk tłuczonych szklanych talerzy. Brzmiał on różnie w zależności od ułożenia. Dla cywilizowanego człowieka przypominało to remont. Wazon był wielkości monumentu, który miał na sobie wielki pleciony węzeł. Węzeł ten przypominał żeglarskie węzły sznurowane. Ucieszyli się, że źródło tego dźwięku nie stanowi zagrożenia. W drodze powrotnej, idąc siecią ścieżek natrafili na wioskę Indian ubranych w skóry miękkie w dotyku. Wypili po kielichu i chwiejnym, i radosnym krokiem wrócili do domu. Dostali puszkę skarbów, w której była piłka, sitka na zakupy, krzesełko do łowienia ryb.

 

Na zakończenie Studium Artterapii

23.11.2009 o 10:44

"Moje kochane dziecko...", "Poszła Ola...", "Potrzebuję...", "Frustracja..."

 

Twórczość uczestniczek Studium Artterapii

24.09.2009 o 11:10

"Kwiat Jaśminu", "Wolność", "Szklano-lodowa góra", "We własnej skórze"...przeczytaj więcej...